حرفهاي دل کوچک من

تو بردی

هورا کشیدی

حالا پایت را

از روی خرده‌های دلم بردار!

                                                               مورژان نادریان

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

دل به هر بی‌سر و پایی ندهیم.

نرو

غبار این لحظه‌ها باران می‌خواهد

نرو

پژمردگی این گل‌ها را

باران می‌باید

کمتر پیش می آید که ما حقیقت را جز از لبانی که مرده است بپذیریم!!!!!!!

بوی عیدی
بوی توپ
بوی کاغذ رنگی
بوی تند ماهی دودی وسط سفره‌ی نو
بوی یاس جانماز ترمه‌ی مادربزرگ

با اینا زمستون و سر می‌کنم
با اینا خستگی‌مو در می‌کنم

شادی شکستن قلک پول
وحشت کم شدن سکه‌ی عیدی از شمردن زیاد
بوی اسکناس تا نخورده‌ی لای کتاب

با اینا زمستون و سر می کنم
با اینا خستگی مو در می کنم

آواز عاشقانه ي ما در گلو شکست
حق با سکوت بود ، صدا در گلو شکست

ديگر دلم هواي سرودن نمي کند
تنها بهانه ي دل ما در گلو شکست

سر بسته ماند بغض گره خورده در دلم
آن گريه هاي عقده گشا در گلو شکست

اي داد  ، کس به داغ دل باغ دل نداد
اي واي ، هاي هاي عزا در گلو شکست

آن روزهاي خوب که ديديم ، خواب بود
خوابم پريد و خاطره ها در گلو شکست

«بادا»مباد گشت و «مبادا» به باد رفت
«آيا»زياد رفت و «چرا» در گلو شکست

فرصت گذشت و حرف دلم ناتمام ماند
نفرين و آفرين و دعا در گلو شکست

تا آمدم که با تو خدا حافظي کنم
بغضم امان نداد و خدا... در گلو شکست.

مرگ از پنجره بسته به من مي نگرد
زندگي از دم در
قصه رفتن دارد
روحم از سقف گذر خواهد كرد
در شبي تيره و سرد
تخت حس خواهد كرد
كه سبك‌تر شده است

کسي نيست

کلاغ لابلاي شعرهايم قارقار مي‌کند

و تو دست در دست مردي خشن

گم مي‌شوي در بعدازظهر و باران

دفترم را مه گرفته است

و عشق چون سيگاري نيم‌سوخته

زير پاي عابران له مي شود

                                  حسين بهرامي

زبانش آري مي‌گفت

نگاهش نه

با هرسخن محوتر مي‌شد

اکنون مدتي‌ست که تمام شده است

و دريغا که نمي‌داند 

                             عمران صلاحي

¤ نوشته شده در ساعت ۱٢:٠٧ ‎ق.ظ توسط مرمر